Oud en nieuw vieren op Madeira. Mét je hond.

Wat een verademing, Madeira met oud en nieuw.

Is je hond bang voor al dat zinloze geknal al weken voor oud en nieuw? Kom met je lieveling gewoon genieten in één van de hotels waar Max of Dinky van harte welkom is.

Knalloos. Niet één knal gehoord. Niet een maand of een week voor de jaarwisseling, niet een dag, niet een uur.

Exact om 12 uur wordt er door de overheid siervuurwerk afgestoken. Vanaf veilige plekken in de zee en in de bergen. Zodat iedereen het kan bewonderen en niemand –niet één persoon- zelfs ook maar licht gewond raakt. Niemand steekt zelf vuurwerk af. Wat een verschil. Acht minuten duurt het siervuurwerk-festijn, gevolgd door een minuut knallen. Daarna is het klaar. Je hoort niets meer. En de straten? Brandschoon.

In de loop van de avond, zo na negenen, loopt Funchal vol en de rest van Madeira leeg. Alle auto’s zijn geparkeerd op de stoepen en overal verder waar het niet mag. Natuurlijk wordt er niet bekeurd op zo’n nacht. Gemoedelijk loopt iedereen wat rond, drinkt iets bij de talloze standjes en families zitten op picknick-kleden in het gras.

Een fles champagne voor 5 euro

Wij kopen rond half 12 een fles champagne voor 5 euro bij zo’n standje, met 2 plastic bekers erbij en ontkurken hem vast. Pre-proosten zeg maar. Het is te doen, de champagne. De sfeer is opperbest, iedereen is prachtig uitgedost. Overal muziek, bandjes, handen schudden en knuffels geven. Het regent een beetje. Niemand trekt zich daar iets van aan.

Voordat er afgeteld wordt, bedankt Madeira elke bezoeker in wel 10 talen. Toeristen voelen zich welkom. Alle hotels zijn volgeboekt. Tien cruiseschepen liggen her en der verspreid voor de kust, het mooiste uitzicht op het vuurwerk.

Het is adembenemend mooi. Prachtige kleuren, alles op elkaar afgestemd. Draai je een rondje, dan zie je de vuurbollen vanuit de zee en de bergen omhoog spuiten. Iedereen staat met open mond te kijken, proost, zoent of lacht.

Mijn lief en ik zijn het eens. Dit is onze 22ejaarwisseling samen, het is de allermooiste. En eigenlijk begint hij nu pas…

ABBA!

Echt. A tribute to Abba, een coverband die alles van Abba speelt, alle dansjes ingestudeerd heeft en zelfs de te strakke pakjes draagt. De Madeirezen gaan uit hun dak op de kade. Ook de jeugd. Ineens weet ik het, dat komt door de film Mama Mia natuurlijk. Voel me ineens niet meer zo oud.

Na een dik uur is het afgelopen en zwalken we door de stad. Samen met duizenden anderen. Nog steeds is de sfeer gemoedelijk, vriendelijk.

Bij het Teatro Café danst iedereen op straat. Avicii, techno, alles waar je flink op kunt dansen komt langs. Opa’s, prinsesjes, alle leeftijden danst met elkaar. Wij kopen een poncha en mengen ons tussen de locals. We dansen uren, zo fijn in de open lucht, waar iedereen zichzelf is, ongeacht hoe je er uit ziet of welke leeftijd je hebt. De sfeer is exotisch, licht.

Rond een uur of drie strompelen we richting huis (combinatie van ietsjes teveel Poncha en uren dansen). Bezweet dampen we onze weg terug. Het is nog steeds stikdruk in de straten.

Brak, de volgende dag. En spíerpijn!

Wat ik eigenlijk wil vertellen is het volgende.

Heb je een hond die panisch is voor vuurwerk, overweeg dan naar Madeira te komen met je fluffy vriend om hier het jaar zorgeloos uit en blij in te luiden. Er zijn wat hond-vriendelijke hotels hier, het weer is zacht, de mensen lief voor alle huisdieren. Hier vind je een site met hotels waar je met hond van harte welkom bent:  http://www.dogsincluded.nl/hotel-hond-toegestaan/portugal/regio-madeira/zoek-honden-hotels-in-madeira.html

Madeira weetjes

Als ik vertel dat ik een tijdje op Madeira ga wonen, onder andere om mijn tweede boek te schrijven, dan krijg ik vrijwel altijd dezelfde reactie: ‘Da’s toch dat bejaardeneiland? Waar stokoude unisex-echtparen Nordic-walken?’ Zo staat dit subtropische eilandje bij velen bekend. Godzijdank gaat de kudde massaal naar Ibiza, dan kan ik de magie van dit lieflijke eiland in de Atlantische Oceaan voor mezelf opeisen. Net als Christoffel Columbus dat deed. Die vanaf dit paradijsje trouwens zijn reis begon, op zoek. De rest is historie.

Madeira is onderdeel van een Portugese archipel. Afrikaans continent, 660 km van Marokko en 1000 km van Lissabon. 57 km lang, 22 km breed. Het is een vulkaaneiland en de hoogste bergpiek is Pico Ruivo: 1861 meter. Ca 250.000 inwoners. Het klimaat ligt het hele jaar door tussen de 16 en 22 graden. Criminaliteit komt hier niet voor, ook is het fijn te weten dat je zakken niet worden leeggeroofd. En ja, natuurlijk zijn er uitzonderingen.

Madeira herbergt het oudste oerbos van Europa én het grootste oorspronkelijke, prehistorische laurierbos ter wereld waar nog nooit een mensenhand zich mee heeft bemoeid. Woeste kliffen waar geregeld een onfortuinlijke avonturier vanaf kukelt, de dood in. Onherbergzaam binnenland. Hoe noordelijker, hoe woester en onbegaanbaarder. Koud en nat hoog in de bergen, kurkdroog in het vlakke zuiden. Elk seizoen dus binnen handbereik. Tweeduizend kilometers aan levada’s. Dit zijn irrigatiekanalen om water te transporteren van de bergen naar beneden, waardoor Madeira zelfvoorzienend werd. Langs de levada’s zijn nu wandelroutes aangelegd: de kompassen voor hikers. Natuurparken lonken, de meest exotische bloemen pronken. Hier is het stil. Alleen de vogels hebben het voor het zingen.